مثنوی

_______________________________________
____________________________________________


________________۩۩۩ ☫ طریقت مثنوی ☫ ۩۩۩



عشق؛ ما را آســـــمانی می کند

_____________________در بقای خـــــویش؛ فانی می کند

می زند آتــش به جـــان هرسخن

_____________________خصمها را می کند چون جان و تن

هرچه کجراه است ویران مــی کند

____________________راســـتی ها را نمــــایان مـــی کند

در نظام عـشق مرگ و میر نیست

__________________حبس و تعزیر و غم و زنجیر نیست

عشقبازی نیست کار هــــر کسی

__________________پیش آتـــــش تاب نارَد هــر خسی

عشق یعنی شیرِ مست دشت ها

_________________هست عــــاشق آهوی دشــتِ بلا

عشق یعنـــی گوشــهٔ ابروی دوست

________________عاشقی یعنی محو محو روی دوست

می توان با عاشقی سرمست شد

__________________با تمام نیستی ها هـــــست شد

می توان با عاشــقی پــــرواز کرد

__________________بال در بال مــــــلائــــک بـــاز کرد

بال عاشق نیست بال کــرگسان

__________________حال عاشق نیست احوال خسان

حال عاشـق حالت محو و فناست

_________________درفناومحو؛ سهو است وخطاست

محو او شو تا ز خــود بیرون شوی

_________________فصل باران است چون بارون شوی

با ( طریقت) مثنــــوی باطل مشو

___________________جــــز به راه معــنوی داخل مشو



____________________________________________
_______________________________________
__________________________________